300 Dolarlık Ayakkabı ile 300 Boruluk Pantolon

Sabah kahvaltı mekanındaki memleket meseleleri konuşmalarına katılan 70 yaşında bir adamın hikayesini de dinleyip, üzüntümüze keder kattık sabah sabah.
“Biz fakir bir ülkeydik. Hala öyleyiz. Bu 300 dolar’lık ayakkabı giyen gençlerin bilmediği şey bu. Buna üzülüyorum” dedi.
Bir oğlu Uzak Doğu gemi kaptanıymış. Arada ararmış. Diğer oğlu iki evini banka kredisi için ipotek ettirmiş ve kaybetmiş. Kendisini internetten birini bularak tetkeden karısıyla beraber onu da görmüyormuş artık.
Ama memleket için üzülebiliyor hala. Çünkü , sanırım, hepimizin en uzun ilişkisi ülkesi ile. Anne, baba ve eşten, kardeşten, sevgiliden çok.
Bir de kopeği varmış. 14 yıllık dostunu kaybedince çokmuş.
Ölürken bile sevgi veren, sevgi bırakan, sadık dostu, köpeğini
“300 tane demir boru taşıyarak bir pantolon aldım 12,5 liraya” dedi.
“Sınavlara girmem gerekiyordu. Düzgün bir pantolonum yoktu. ”
“Hoca sınavdan sonra, gel bakalım yanıma dedi. Bu gördüğüm en iyi sınav kağıdı”
Çok mutlu oldum. Tam kalkacağım, bir baktım aşağıya, tekrar oturdum..
‘Gelemem hocam’ dedim..
‘Niye oğlum’ dedi.
300 boru taşıyarak aldığım pantolon ucuz pamukmuş, 2 saatlik sınavda, dizleri yırtılmış.. Utandım. Kalkamadım işte….
” Banka kredi borcuna iki evimizi kaybeden oğlum, tıpkı bu çocuklar gibi eve aldığı 300 dolar’lık ayakkabı gelince ağladım bunu hatırlayıp..
Çok çok vermişim ben hep.. Şimdi hepsi gitti..
Ülkem de gidecek diye korkuyorum şimdi”

 

 

Reklamlar