Do Not Forget

Dünyanın en yanlış anlaşılan telkini: Unut ve affet.

Öncelikle biz kimiz ki affedelim? Monarşi dönemi ve orta çağ kafası sanırım:)

Hatırlamak, beynin sağlıklı bir fonksiyonudur. Hayatidir. Kaybolduğun bir yolu unutur musun mesela? Unutursan bir daha kaybolursun:)

Tabii ki sağlıklı olduğumuz sürece her şeyi hatırlamamız gerek. Affetmek saçma ve yok öyle bir şey.

Ha ama, bırakmak diye bir şey var. Sağlıklı ve normal olan bu. Biri sana karşılıksız çek verince unutmayacaksın tabii bunu ki bir daha almayasın o çeki mesela:) Ama bunu telafi edecek kadar büyük bir para kazandırırsa aynı kişi örneğin, silmez ama ilk olumsuz datadan daha büyük bir etkisi olur bunun. Bunu daha çok  hatırlarsın.

İnsanoğlu unutmamalı kendisine verilen zararı. Uğratılan kaybı, işi, ihmali, sana kötü hissettiren bir deneyimi, sana bunu yaşatan insanla beraber etiketleyip, kaldırmalısın. Unutmak sağlıklı değil.  (Bu toplumlar için de hayatidir, unutma ki)

Sevdiğimiz insanların bizi üzmeleri zor ve hatırlanmak istenmeyen bir deneyim belki ama bunun bile peşini bırakmak mümkün inanın. Unutmazsınız ama bırakırsınız. Onları yine de sevmenize ve diyaloğunuza belki engel olmaz ama onları bir uzaklıkta tutarsınız ve  asla bir daha sizi incitme şansı vermezsiniz. (Aile, aşk vs). Ya da siz bilirsiniz:)) Aynı hataları yapmak bazı insanların, günlük sporu gibi?:))

Sevmediğin insanlardan gördüğün zararı ise unutmazsın:) Ama bir süre sonra peşini bırakmak kaçınılmazdır. İş vs için mecburen kurulan ya da korunan diyaloglara rağmen bunları da seve seve bırakmak mümkün.. Bunu spoil etmedikleri sürece tabii.

Yani unut ve affet önerisinde asıl söylenmek istenen “Tabii unutma, aptal mısın sana yapılanı unutasın? Ama o kadar da önemli değil. Peşini bırak. Hırsız evine kadar kovalanmaz” dan başka bir şey değil bence:)

Bir de insanlarla kurduğumuz diyalog, ortaklık, arkadaşlık, sevgi vb bağlar için hayatın bir kere şans verdiğini ve aslında hayatın her alanında unique/tek şansımızın olduğunu hatırlayarak yaşamalıyız. Telafisi olmayan sınavlarınızı hatırlayın. Nasıl hazırlandığınızı. Hayatın kendisi ve hayatımıza giren insanlar/fırsatlar/işler bundan daha az ciddi/önemli olamaz herhalde değil mi?:) Özen önemli.

Çoğu zaman tek bir şansın vardır harika bir şey için. Sıradan şeyler için bir kaç şans verebilir tabii hayat ama kimin umurunda zaten onlar?:)

Bırakma işini zaten zaman yapar. Sen bu unutMAma- hatırlama- işini doğru yap yeter ki;)
Image

Reklamlar