“Hafta Sonunda Mutlaka Eğleneceğim!” Kalabalığı

Böyle olması normal. Uzun saatler ve haftanın büyük bölümünde, işte,trafikte, beklemede,sıkıntıda,çalışarak,katlanarak geçirilen saatlerin ardından, herkes hızla deşarj olma yarışında.
Kalabalıklar iyidir. İnsana yalnız olmadığını hissettirir.  Sıkışıp kalmışsak da hayatta, hiç değilse hep beraber sıkıştık duygusu. Mutluysak da hep beraber mutluyu:)
Kendimizle baş başa kalıp,sorular sorup, açık zihinle, bizi mutlu etMEyecek cevaplar bulmayalım da. Önemli olan bu.
Dingin bir kafayla” Bu eziyete niye katlanıyorum!” diyebileceğin her zorluğa,  eyvallah deme hali. Kalabalıklar içinde erime.
Sıralar, kuyruklar, trafik,keşmekeş,bekleme, sıkışık düzen, sırt sırta, yüz yüze,omuz omuza, yüksek volume, kafa yapan, parfümlü,ışıklı, oyunlu ilüzyonumuz.

Kendi düşüncelerini ve kafanın içindekileri duymamak için bire bir.
Dinlenmek, kendini dinlemek değil çoğunluk için artık.
Yeni normal. 

 

PS: Teenage Fanclub’ın şarkısındaki nakaratı, olduğu gibi değil de ” I don’t want my soul to find me” diye  dinledim uzun süre.. Bu da güzel olurmuş:)

Reklamlar